Bir objenin hangi döneme ait olduğunu anlamak için mutlaka tarihçi olmak gerekmez. Dikkatli bir gözlem ve temel bilgiyle, birçok ipucu objenin formunda, malzemesinde ve işçiliğinde saklıdır. Antika uzmanları genellikle işe, objenin ilk bakışta verdiği sessiz mesajları okuyarak başlar.
En belirgin ipucu malzemedir. El yapımı camlarda küçük hava kabarcıkları veya hafif kalınlık farkları görülebilir; bu durum endüstri öncesi üretime işaret eder. Makine üretimi cam ise genellikle kusursuz ve homojendir; çoğunlukla 19. yüzyıl sonrasına tarihlenir. Ahşap da önemli bir göstergedir: Masif ahşap, kırlangıç geçme ya da ahşap takozlarla birleştirilmişse eski ustalığı işaret eder. Kontrplak veya sentetik yapıştırıcı kullanımı ise daha geç dönem üretimidir.
Bir diğer önemli unsur üretim tekniğidir. Seri üretim öncesinde objeler elde ve yavaş biçimde şekillendirilirdi. Alet izleri, hafif asimetri veya düzensiz oyma detayları erken dönemlere işaret edebilir. Sanayi Devrimi sonrasında standartlaşma yaygınlaştı. Vidalar buna iyi bir örnektir: Dişleri düzensiz ve elde kesilmiş vidalar genellikle 19. yüzyıl ortasından öncesine aittir; makine üretimi vidalar ise daha düzenlidir ve sonraki dönemleri gösterir.
Tasarım ve stil de güçlü bir tarihleme aracıdır. Süsleme anlayışı dönemlere göre değişir. Yoğun bezemeler, çiçek motifleri ve kıvrımlı formlar Viktorya dönemine özgüdür. Buna karşılık Art Deco veya Mid-Century Modern tasarımlarda daha sade çizgiler ve minimal detaylar görülür. Renkler bile ipucu verir: Toprak tonları eski dönemlerde yaygınken, canlı ve sentetik renkler kimyasal boyaların gelişmesiyle birlikte daha sık kullanılmaya başlanmıştır.
Ayrıca damga ve imzalar oldukça değerlidir. Üretici mühürleri, atölye işaretleri veya ayar damgaları belirli bölge ve zaman aralıklarına işaret edebilir. Özellikle porselen üzerindeki markalar, arşiv kayıtlarıyla karşılaştırıldığında güvenilir tarihleme sağlar.
Son olarak, doğal yaşlanma belirtileri dikkate alınmalıdır. Gerçek eskilik; tutulan yerlerde oluşan yumuşama, kenarlardaki doğal aşınma ve dengeli bir patina ile kendini gösterir. Yapay eskitme ise çoğu zaman tutarsız ve abartılı görünür.
Malzeme, teknik, stil, işaretler ve doğal aşınma birlikte değerlendirildiğinde, bir objenin dönemi büyük ölçüde anlaşılabilir. Antikalar yaşlarını saklamaz; sadece dikkatle incelenmeyi bekler.